Komt wel goed schatje.

Wederom een week van besef. De bovenbeugel zit erin. De hele week heeft in het teken gestaan van ongemak, vermoeidheid en ongecontroleerde gevoelens. Het liefst kruip je dan even tegen iemand aan zonder te praten... Tijden vliegen voorbij. Ook dat besef komt voorbij. Ik wil even nergens over nadenken. Ik wil slapen. Ik wil relaxen. Het blijkt lastig. Gelukkig zijn daar die fijne mensen. Mijn lieve vriendinnen en ouders die mij goed in de gaten houden en steunen. Ze gaan met me mee, bellen me geregeld en worden het nooit zat als ik mijn woorden herhaal. Dan mijn lieve collega's die ervoor zorgen dat ik zo comfortabel mogelijk in de boutique aanwezig kan zijn. Even niet zoveel praten en op tijd met pauze. Vloeibaar voedsel. Nooit gedacht dat eten zo vermoeiend kon zijn. Verplicht op dieet dus! Als straks het moment is gekomen dat de kiezen eruit gaan, word ik zelfs voorzien van huisgemaakte soep.

Ik merk dat ik niet de enige ben die onzeker is. Sommigen hebben een beugel gehad en stellen mij gerust. Anderen zijn ook onzeker en delen hun verhaal. Ik kom in een andere wereld van gespreksonderwerp terecht. De week is voorbij. De beugel begint te wennen. Een klein beetje dan.. Ik weet waar ik het voor doe en de goede moed is weer terug. Nog even doorbijten in februari, dan is het ergste achter de rug. Ik heb alweer zin in de lente!

Passion on my mind

Altijd heb ik zoveel verschillende passies gehad, maar nooit ben ik ergens heel diep op ingegaan. Leuk is wel dat je altijd met iedereen een gespreksonderwerp hebt.

Vroeger heb ik een flink aantal jaren op stijldansen gezeten en ook wedstrijden meegedaan. Dansen is echt het leukste dat er is en doet je alles vergeten. Echter is er een partner voor nodig. Zodoende ben ik meerdere stijlen gaan proberen. Eerst maar eens hiphop, house, streetdance, sha'bam en toen gogo-dance. Ik voel me vaak een beetje lomp op de dansvloer, vooral ook omdat ik train met mensen die het al jaren doen. Logisch dat zij er goed in zijn en ik nog opzoek ben naar de juiste "feeling". Toch inspireren zij mij om door te zetten. De enige manier om het te leren is gewoon doen. Ik ben altijd heel gelukkig na een heerlijke dansles en merk dat het steeds beter gaat.

Muziek is ook zoiets. Ik kan niet zonder. Het zorgt voor verhalen en brengt gevoelens met zich mee. Verder vind ik fotografie interessant en tekenen, schilderen, interieur styling, de magie van de natuur, de italiaanse taal en reizen. Oh en dan is nog eten. Ik hou van koken, mooie wijntjes, cocktails, heerlijke thee en koffie. Tjah koffie. Dit is de tijd om te verdiepen. Na lang op zoek te zijn geweest naar wat ik nu echt wil, is daar het antwoord. Een barista worden en een goede ook!

Mijn koffie kennis blijkt nog niet zo slecht te zijn, maar er is nog zoveel te ontdekken. Beginnen bij het begin is het beste. Ik ben in een fantastisch team terecht gekomen van gepassioneerde baristi. In december heb ik mijn eerste latte art training gekregen van de latte art kampioene van 2011 en laatst ook een basis barista training. Zeker leuk om erbij aanwezig te mogen zijn. Ook heeft een vriend van mij laatst een espresso bar geopend. Het is erg fijn om zo steeds vaker en op meerdere manieren met de koffiewereld in aanraking te komen. Erg dankbaar ook dat deze talenten hun informatie met mij willen delen.

Genieten is ook iets wat ik graag doe. Ik probeer echt stil te staan bij de mooie momenten die ik beleef met bijzondere mensen, de gesprekken die ik voer, de smaak van eten en drinken, de tekeningen die de lucht elke dag anders maakt en zo nog kan ik nog wel even doorgaan. Geniet elke dag en vooral van de kleine dingen in het leven. Iedereen doet dit op zijn eigen manier. Bedenk voor jezelf waar je gelukkig van wordt en geniet met je volle aandacht. Het zal je energie opleveren. Het maakt je bijzonder.

Happy new year..

Tradities, Ik hou er van. Het zorgt ervoor dat de wereld er toch net even anders uit komt te zien. Die afwisseling vind ik toch wel prettig. Opeens zijn er weer pepernoten, oliebollen en paaseitjes. Het zijn allang geen beladen christelijke feesten meer. Toch doen sommige er nog moeilijk over. Hoe vaak ik het woord "verplichting" voorbij hoor komen. Ik wil die mensen toch echt even op het hart drukken dat er zoiets bestaat als een keuze. Je kiest ervoor om de feestdagen door te brengen met de mensen waar je van houd en graag bij in gezeldschap bent. Dit maakt het een fijne tijd om op terug te kijken. Zoals ik dat ook wederom kan doen. Overigens geniet ik het hele jaar door van het leven en spendeer ik mijn vrije dagen zoveel mogelijk met mijn loved ones. Daar heb ik geen tradities voor nodig.

Ik hou de tradities overigens wel luchtig en misschien dat ze daarom zo leuk zijn (en blijven). Goede voornemens bijvoorbeeld doe ik niet aan mee. Onzin om te wachten met een afspraak aan jezelf.

Nog zoiets leuks aan tradities. Het brengt de mens bij elkaar. We hebben de perfecte openingszin om een vreemde aan te spreken. We zijn namelijk met hetzelfde bezig op dat moment. Dit brengt me weer bij het delen van passies. Je vormt jezelf aan de hand van je passies en die zorgen er weer voor dat je in aanraking komt met personen die met hetzelfde bezig zijn. Zo heb je een raakvlak en leer je meer van de ander. Een soort van overlapping van passies. Het zorgt voor een bredere kijk op de wereld. Laten we delen..

Keep the passion burning!

Being the best version of myself

Als ik iets geleerd heb de afgelopen 2 jaren is het dat wel. Laten we de draad weer eens oppakken met een mooie blog. Laaste keer was het tijdperk Hyves (herinnert u zich die nog?) en tegenwoordig maak ik gebruik van het heuse pen en papier in de vorm van een klein schattig "lief" boekje. Ruim een jaar geleden besefte ik dat er zoveel goeds  in mijn leven gebeurde. Deze kostbare momenten moesten absoluut een aandenken hebben, dus besloot ik dit te verwerken in dat eerder genoemde boekje. Hij slingert heerlijk rond in mijn woonkamer. De woonkamer waar ik een echt thuis van heb weten te maken. De ruimte die gevuld wordt met heerlijke muziek. De plek om mooie gesprekken te voeren, te dansen, lekker te eten en drinken, films te kijken en vooral om je op je gemak te voelen..

Afgelopen jaar is er weer veel gebeurd. De focus ligt voor mij alleen maar op de fijne tijden en vooral de knopen die zijn door gehakt. Ik blijf mijzelf omringen met de meest fantastische personen. Zij inspireren mij, stuk voor stuk. En ieder op hun eigen manier. Zonder dat ze het doorhebben. Zo kreeg ik de gedachte niet meer uit mijn hoofd om dieper in te gaan op koffie. Het welbekende halleluja moment. Dit uitte zich in de totale beleving van het malen, bereiden en uiteraard proeven van een perfecte espresso. En wat er in die espresso kop gebeurde op het moment dat de maling perfect was... Ik moet Barista worden. Dit gaat me hoe dan ook lukken. Het gaat me ook zeker mooie tijden opbrengen. We zien waar het schip strand, maar damn.. wat zal het een mooi strand zijn!

Italiaans leren is ook iets wat al jaren op mijn lijstje staat. Toch komt het er dan nooit van. Stom dat we altijd zo goed weten te vertellen wat we willen, maar het dan vervolgens niet doen of afschuiven op de toekomst. Ooit. Laten we afspreken dat we hier geen "n" voor gaan zetten. Vanaf Januari gaat de cursus van start... ;-)

Dan nog zo een punt. Toch lichtelijk een gevoelig onderwerp, maar daar heb ik mij over heen gezet. Het nemen van een beugel. Om het geheel realistisch te maken, heb ik met mijzelf afgesproken dit voor mijn 30ste in orde te maken. Ik wil dan ook een fotoshoot. Om vast te leggen dat ik iets heb overwonnen. Morgen gaat het plan van aanpak besproken worden. Ik vind het eng. Moet er gewoon even doorheen...