Grateful

So this will be my first blog in english. I think it's about time, since I've been using the titles that way. Ít's a challenge I must say, but I would like to give it a shot. Tips and tricks are always welcome..

Today was such an inspirational day. Jermaine, a good friend of mine, agreed on getting a nice cup of coffee. I've heard about the opening of this new roastery in Amsterdam and suggested to check it out. The smell of roasted coffee got us to this cool spot. It was a basic set-up, but so perfect and beautiful. A Giesen roaster was shining in the corner. Kees Kraakman is the owner of this monster machine and as he plays along with the roasting process, he serves coffee to the public. Only for the summertime though. While enjoying a french pressed coffee, Kees roasted a new batch and guided us through the process. We got to smell the coffee, heard it cracking and chewed on a bean to check the taste and the roasting on the inside of the bean. This was more of a habit he told us. Ok, this is just cool.

After, I dropped by Screaming Beans for some catching up with my new colleagues. We now have a special selected coffee that is only available at Screaming Beans. It's a Sidamo-3 Guji from the Oromia region in Ethiopia. Obviously I had to try it out.. Love! Great coffee! I'm not surprised however, because that is what we stand for.

My afternoon was well spent in Hilversum. I checked in at Tiramisu for some parts for my espresso machine. It is almost up and running now. Exciting! Sandro Mascilongo knows espresso machines. Next to the two shops in The Netherlands, he is also the co-owner of a big roastery in the South of Italia. We couldn't stop talking about coffee. His son designs coffee bags and so he showed me. Very nice! He has a strong opinion about coffee related matters. I might not always agree on everything, but he sure is inspiring and has a lot of knowledge. Great business. Great guy. Passion is once again the right word.

So much passion was shared today. I love how they all inspire me (you too J.). I love how everyone has their own habits. I love how families are keeping their traditions of craftmanship alive by passing them on from father to son. I love the different point of views and find them all very interesting. I respect each one of them.

World of coffee

Er is veel gaande in de wereld van koffie. Deze week staat namelijk in het teken van de World Barista Championships, Brewerscup en Cupping contest. Wenen is op dit moment "The place to be". Nederland is uiteraard vertegenwoordigd op alle drie de wedstrijden. Via de livestream heb ik alles goed kunnen volgen. Onze toppers hebben helaas geen finaleplekken weten te behalen, maar hebben hoe dan ook hun titel van Nederlands kampioen verdiend. Wel leuk om te weten dat Coen van Sprang in de eerste ronde WBC 4e is geworden!! In de halve finale is hij als 9de geëindigd. Frans Taapken heeft gerockt bij de Brewerscup en Lex Wenneker had bij het cuppen 4 van de 8 triangels goed. Ik vind het knap! Morgen zijn de finales. Volgend jaar zal dit evenement zich afspelen in Melbourne! Whoohoo! Ik zeg mooi streven..

Ik krijg maar geen genoeg van het complete koffieproces. Er zitten aardig wat schakels tussen de groei van de plant en het uiteindelijke kopje koffie. Een kijkje nemen achter de schermen van één van deze schakels is dan ook echt een cadeau. Deze keer ben ik samen met vriendin en barista Sterre op bezoek gegaan bij Tom Douquè van Douqué Group. Dit familiebedrijf is een grote leverancier van de groene koffie binnen Europa. We werden hartelijk ontvangen en kregen direct een rondleiding. Thomas, de zoon van Tom, was net bezig met de voorbereiding van een cupping sessie voor een klant. We hebben elke stap op de voet kunnen volgen. Het afwegen, branden, malen, opschenken en het uiteindelijke cuppen werden begeleid door mooie verhalen van de familieleden. Er zit veel kennis en passie in deze ondernemening! Ik heb er veel van opgestoken en wil deze fantastische mensen nogmaals bedanken bij deze.

"Behind every successful woman is a substantial amount of coffee." ~Stephanie Piro

New journey

Zo! De afgelopen twee dagen heb ik wat tijd met mijzelf doorgebracht. Even een beetje rust. Vooral verdwalen in mijn gedachten.. Heerlijk!

Het valt op dat ik telkens met personen in contact kom waar ik diepe gesprekken mee kan voeren. Onderwerpen als visualisatie, energie en positief denken passeren. De lessen die ik geleerd heb krijgen een diepere betekenis en worden onderhouden. Ook merk ik dat meerdere mensen hun passie achterna gaan en in diezelfde stroom van positiviteit terecht komen. Het bewijs is geleverd dat het werkt. Een fijne gedachte. Ik ben heel trots op deze personen en ook dankbaar dat ze zich in mijn omgeving bevinden. Laatst las ik een artikel over het leven van de 20-ers. Dit zijn de jaren om te ontwikkelen tot de persoon die je zal zijn. De tijd dus om alle deuren open te zetten en kansen te grijpen. Niets doen zal ook niets opleveren.

En dan het begin van een nieuwe reis. Ik ben aangenomen bij Screaming Beans waar ik onderdeel ga worden van een gepassioneerd team. Hier ben ik heel trots op. Het staat haaks op mijn oude werk, waar ik overigens ooit fijn gewerkt heb. Ik heb te maken met personen die niet eerlijk zijn en dat past niet bij mij. Hun daden zal een gevolg hebben. Karma doet haar werk. Dit is trouwens niet de reden dat ik weg ga, want ik ben al een tijdje bezig met de zoektocht naar de perfecte combinatie van werk en passie. Deze nieuwe baan is de bekroning.

Wat kan ik toch genieten van de kleine dingen. Deze mooie zonnige dag heb ik afgesloten met een ijsje en fijne gesprekken in combinatie met het ontdekken van de straatjes in Weesp. Even stilstaan bij de geschiedenis en de oude elementen hun verhaal laten vertellen. Dit allemaal in goed gezeldschap.

Ik ben een dromer en dat zal ik altijd blijven.

Wow

Wow..

Als ik bedenk wat er allemaal op mijn pad is gekomen in het afgelopen half jaar, maakt mijn hart een sprongetje. Zes maanden geleden besloot ik barista te worden. Mijn ontdekkingen heb ik al vastgelegd in voorgaande blogs. Toch sta ik er weer even bij stil. Helemaal omdat ik niet kan geloven dat dit mij overkomt.

Na het avontuur in Italië is er nog meer nieuws vanuit het buitenland. Ik ben uitgenodigd door Jon. Zijn bedrijf, dat net buiten Barcelona zit, verzorgd trainingen en houdt zich bezig met specialty coffee en the Cup of excellence. Samen met een hele goede vriendin ga ik een weekje op vakantie naar Barcelona in september. Ik ben benieuwd wat voor mooie verhalen dit gaat opleveren. Wij hebben er zin in!

Verder ben ik ook uitgenodigd door Tom. Zijn familiebedrijf handeld in groene koffie. Vanuit diverse koffielanden leveren zij aan heel Europa. Daarbij heeft hij een aantal grote namen als klant, maar levert ook aan kleinere branderijen. Nadat hij mij vertelde net terug te zijn uit Brazilië, kwamen mijn vragen. Nieuwsgierig dat ik ben.. Hij gaf zijn visitekaartje en zei dat ik maar eens langs moest komen. De volgende dag is hij nogmaals langsgekomen met zijn zoon die de zaken waarneemt in Brazilië. Morgen ga ik bellen voor een afspraak!

Mijn nieuwste bevinding op koffie gebied is de Kopi Tubruk. Vriendin en tevens Barista Sterre van Heilig Boontje Almere heeft deze voor mij bereid. Eigenlijk is dit een hele oude zetmethode, maar toch kom je dit haast nergens meer tegen. Deze methode is naar indonesisch gebruik en is zo goed als gelijk aan turkse koffie. Koffiebonen (in dit geval een blend van Bocca) tot poeder vermalen en dan opschenken met gekookt water. Nadat de drap is gezonken kan deze gedronken worden. Ik was aangenaam verrast!

Afgelopen week heb ik voor het eerst meegedaan aan een onofficiële cupping contest op de beurs "Beleef koffie, Beleef thee".  Heel leuk om eens te doen. Ik had er twee van de vijf goed. Best goed voor een beginner (toch?!). De winnaars van de diverse koffiewedstrijden zijn ook weer bekend. Esther is tweede keer op rij latte-art kampioen geworden. Ik ben blij dat ik nog wat van haar heb kunnen leren voordat zij in London aan de slag is gegaan. In juni gaat zij voor de wereldtitel in Wenen. Ik had er graag bij willen zijn, maar dat is lastig zo last-minute. Mooi voornemen om er volgend jaar wel bij te zijn!

Passie brengt mensen bij elkaar. Tja nogmaals:

Wow..

Not about coffee this time..

De laatste tijd is erg druk. Leuk druk, dat wel. Ik ben volop aan het genieten van alle lieve mensen om mij heen. Weinig tijd om stil te staan bij de minder leuke dingen in het leven, alhoewel ik daar altijd een positieve draai aan probeer te geven.

Zo ben ik spontaan bij de eerste liveshow van " the ultimate dancebattle" beland om team Vincent te steunen. Wij stonden vlak achter de jury en konden alles goed zien. Toch wel heel anders zo achter de schermen.. Zeker een geslaagde avond.

Ik ben twee keer op kraamvisite geweest de afgelopen weken. Prachtig zo een klein wezentje. Zelf zit in een totaal andere fase van mijn leven, maar later wil ik ook een kindje. Eerst maar een leuke vent. Eentje die op dezelfde manier in het leven staat als ik. Passievol, positief, sociaal en spontaan. Er zijn een paar stelletjes in mijn omgeving die mij laten zien dat het mogelijk is om een leuke relatie te hebben en dat te combineren met kindjes. Ze zijn hun identiteit niet verloren. Zo gaat het bij mij ook worden.

Mijn broertje heeft mij ook verrast. Ik werd uitgenodigd in zijn nieuwe woning. Sinds kort woont hij samen. Zijn leven staat haaks op die van mij en dat is ook de reden dat ik hem niet vaak spreek. Onze band is verder niet slecht. Mijn verwachtingen zijn laag, zodat ik niet teleurgesteld kan worden. Puur zelfbescherming en een goede tactiek blijkt. Eindelijk zag ik hem zijn verantwoordelijkheden nemen. We zijn even samen de stad in gegaan, hebben leuke gesprekken gevoerd en genoten van het lekkere weer op het dakterras. Dit heb ik wel gemist. Ook kreeg ik een fotoboek in mijn handen geschoven. Allemaal foto's en gedichten. Een aandenken aan Levi, hun zoontje die onlangs is overleden vlak na de geboorte. Best heftig dat ik dit deel. De reden is dat er een foto tussen zat die mij raakte. Op de foto zag ik mijn broertje met Levi in zijn handen. De emotie is van zijn gezicht af te lezen. Hij is totaal gebroken. Ik heb hem die dag aan de telefoon gehad en weet nog goed dat mijn hart toen brak. Nu is er een beeld bij.. Levi zijn ouders houden zielsveel van hem. Dat is duidelijk. Ik heb er verder weinig van meegekregen, dus dat maakt het voor mij wat makkelijker. Ik denk dat hij vanuit daar het roer heeft omgegooid. Tenminste dat wil ik graag geloven.

Koninginnedag was dit jaar anders dan andere jaren. Geld verdienen door achter de bar staan op een festival met ook nog eens lekker weer. Prettig! De nacht ervoor was gereserveerd om nog even te dansen in de stad met vriendinnen. Aankomend weekend is het wederom feest, maar niet voordat er stil is gestaan bij de helden van de oorlog.

Nog zo een heugelijk feit. De vakantie naar Barcelona staat vast. Vanuit een klein appartement in het centrum gaan wij de stad ontdekken. De combinatie van strand, cultuur en uitgaan is perfect. Nu nog even opzoek naar een toffe coffeespot.

Mei gaat ook weer veel moois brengen. Ik heb er zin in!

La dolce vita

Afgelopen week heb ik doorgebracht in Italië. Wat een heerlijk land om inspiratie op te doen. De cultuur en de tradities zijn er anders. De straatjes in de kleine dorpjes vertellen hun verhaal en het meer zorgt elke dag weer voor een ander plaatje. Over een maand zal al dit moois weer overspoeld worden door toeristen. Op zich niets mis mee. De mensen leven daar van het toerisme, maar ik ben zelf niet graag een typische toerist. Ik bevind mij het liefst tussen de lokale bewoners op zoek naar de charmes van hun levensstijl en omgeving.

Het italiaanse leven wordt overigens vaak geïdealiseerd. Ik moet ook zeker toegeven dat ik mij daar erg thuis voel, maar ook daar zijn er ongemakken. Ik ben van mening dat het mooie leven iets is dat je zelf maakt. In mijn beleving zit hem dat in de details. De kleuren die de natuur aanneemt, de materialen die gebruikt worden voor wat dan ook, de maniertjes van een persoon, de geluiden om ons heen, de geur die je ergens aan doen denken om enkele voorbeelden te geven. Het gevoel dat dit meebrengt maakt mij erg gelukkig. Wat betreft de italiaanse cultuur.. Die neem ik gewoon mee naar huis.

Natuurlijk moest het italiaanse leven gecombineerd worden met mijn passie voor koffie. Mijn smaak is duidelijk veranderd. Geen goede espresso te verkrijgen daar. Gelukkig had ik een mooie set mee om te kunnen voorzien in heerlijke slowcoffee's. En gelukkig was daar Lorenzo.

Lorenzo heb ik leren kennen via Facebook. Hij nodigde mij uit in zijn koffie branderij in Arco (Lago di Garda). Ik heb aandachtig 2 uur lang naar zijn verhalen staan luisteren. Hij is lid van de SCAE en certificeerd de barista's. De branderij is al sinds 1946 een familiebedrijf met een klein museum en winkeltje erbij. Voor en na de rondleiding hebben wij verschillende espresso's gedronken. Speciaal voor mij haalde hij een sample tevoorschijn van de Limu Ethiopië om toch nog een single estate te kunnen proeven. Uit commercieel oogpunt werkt hij namelijk alleen met blends. De koffiekwaliteit in Italië verbeteren is echt een grote uitdaging blijkt. Interessant!!

Coffee Bible

Tijd voor mooie koffieverhalen. Mijn omgeving kan het woord amper meer horen geloof ik. Ik krijg er ondertussen geen genoeg van..

Ik had een boekje op het oog van NotTooArty. Deze moest vanuit België komen. Het boekje bevat 105 pagina's waar al te bezoeken coffeespots op beschreven kunnen worden. Hoe dan ook moest ik die in mijn bezit krijgen om deze vervolgens te bestempelen tot mijn koffie bijbel. En zo geschiedde..

Op naar Heilig Boontje Almere om de eerste pagina aan mijn vrienden te wijden. Bij het kopje barista is de naam van Sterre verschenen die meteen met een stempel aan kwam. "Die zal je niet snel ergens anders krijgen!" en direct is mijn bijbel uniek. Onder het genot van een mooie Indonesische Lintong Raja Batak van de aeropress, keuvelen we lekker verder over koffie. Ik was verrast door deze heerlijke koffie. Mijn bevindingen kon ik er mooi bijzetten. Ook het mooie verhaal over de geile boon was heerlijk materiaal voor aan de bar. Hier moest ik natuurlijk ook een korte aantekening over maken. Zoiets wil je niet vergeten.

Zoals al eerder benoemd wil ik volgend jaar mee gaan doen met een wedstrijd. Dit jaar vond ik nog te vroeg en dus besloot ik om dit wel van dichtbij mee te maken. Op naar de voorrondes van de latte art kampioenschappen. Daar waren wij net op tijd om Esther aan te kunnen moedigen. Ik heb mijzelf die dag opgegeven als vrijwilliger voor de SCAE om mee te kunnen werken aan de organisatie van wedstrijden en social events.

Mijn barista uitzet is ook al fijne vormen aan het aannemen. Het avontuur van de espressomachine aansluiten en eens van de technische kant te bekijken kan beginnen. Hier valt zeker nog veel te leren. De aeropress is ondertussen mijn beste vriend geworden en de clever coffee dripper misstaat ook zeker niet. Hoe blij kan je trouwens zijn met een temperatuurmeter, de weegschaal die wel lang genoeg aan blijft staan (keukenprinses zijnde, had ik die al in mijn bezit) en een hand koffiemolen. Heel blij!


Oh en ik ben uitgenodigd om een branderij te bezoeken in Italië.....

For real

Het besef begint te komen. Het besef dat ik met een mooie reis bezig ben. De eerste resultaten zijn zichtbaar en dat maakt mij blij.

Mijn tanden beginnen te verschuiven. Nu zal het heel snel gaan. Hetgeen waar ik altijd tegen op zag, blijkt mee te vallen. Geen nieuwe les voor mij, want dit heb ik een paar jaar geleden geleerd. Toch blijft het mensenlijk om op een bepaalde manier te reageren. Ik ga iets delen, dat ik al eerder heb gedeeld. Het kwam laatst zelfs ter sprake. De les eerder genoemd, komt uit een boek van Paulo Coelho "de Alchemist". Eerlijk gezegd lees in niet veel echte leesboeken, maar deze werd mij aangereikt toen. Zeker de moeite waard om te lezen en zo nieuwe inzichten te krijgen. Het verteld dat met een positieve instelling niets onmogelijk is. Als je stilstaat in het leven, ben je bang voor verandering. "De angst om te lijden is erger dan het lijden zelf". Ook is het belangrijk om te leven in het heden. Aan het verleden kun je niks veranderen en de toekomst is nog niet. Prachtig toch!


Het koffie avontuur gaat ook verder. Ik bevond mij op een netwerk borrel die als doelstelling had mensen enthousiast te krijgen voor een bijzondere wedstrijd. Het betreft hier de "coffee in good spirits" competition. Een samenwerking tussen baristi en bartenders. Wat een gepassioneerde personen heb ik gesproken! De ideeën vlogen over tafel. Dit geeft energie.. Wow. Ik weet zeker dat ik ooit aan een wedstrijd mee zal doen. Eerst maar eens de diverse wedstrijden van dit jaar bijwonen en mijn vrienden aanmoedigen. Oh en natuurlijk ga ik verder met de ontdekkingstocht naar de Coffee hotspots.

Black soul

Nooit gedacht dat koffie zo een passie zou worden. Elke dag, ja elke dag ben ik er mee bezig. De basis is er, maar er valt nog zo ontzettend veel te ontdekken. Ik ben hongerig naar informatie. Wil er alles over weten. Dit gaat een mooie reis worden, waarvan de bestemming nog onbekend is maar zich zeker gaat vormen gaandeweg.

Ondertussen ben ik begonnen met het lezen van een aantal barista boeken, websites die nuttige informatie bevatten en wil ik dit jaar de pareltjes van de koffiewereld ontdekken. Heilig Boontje in Almere is er een van. Sander en Sterre zijn zeer gepassioneerde baristi en hebben er een toffe bar van gemaakt. Vroeg in de ochtend kan je hier de dag beginnen om, net zoals de italianen, daarna pas aan het werk te gaan. Op vrijdagavond kan je er lekker borrelen, zondag is de lazy sunday met heerlijke slowcoffee's en er zijn ook workshops te volgen. Het interieur is strak, sfeervol en heeft mooie accenten van verre landen. De locatie is voor mij perfect, want het zit hier om de hoek. De koffie is er heerlijk. Mijn thuisbasis.

De tweede ontdekking tot nu toe is The Village in Utrecht. Ik had er veel over gehoord en deze stond dan ook hoog op mijn lijstje. De mannen van Guest & White, waar mijn buurman onderdeel van is, hebben een fantastische video gemaakt voor deze koffie bar. Mijn verwachtingen waren hoog en werden werkelijkheid. Stoere mannen achter de bar, nonchalante sfeer en een rauwe uitstraling. Even kort kennis gemaakt met één van de eigenaren. Hier heb ik een lekkere Kenia van de aeropress gedronken. Ik was helemaal in mijn element en zal er zeker nog eens terugkeren.

My inner self is black now.

Komt wel goed schatje.

Wederom een week van besef. De bovenbeugel zit erin. De hele week heeft in het teken gestaan van ongemak, vermoeidheid en ongecontroleerde gevoelens. Het liefst kruip je dan even tegen iemand aan zonder te praten... Tijden vliegen voorbij. Ook dat besef komt voorbij. Ik wil even nergens over nadenken. Ik wil slapen. Ik wil relaxen. Het blijkt lastig. Gelukkig zijn daar die fijne mensen. Mijn lieve vriendinnen en ouders die mij goed in de gaten houden en steunen. Ze gaan met me mee, bellen me geregeld en worden het nooit zat als ik mijn woorden herhaal. Dan mijn lieve collega's die ervoor zorgen dat ik zo comfortabel mogelijk in de boutique aanwezig kan zijn. Even niet zoveel praten en op tijd met pauze. Vloeibaar voedsel. Nooit gedacht dat eten zo vermoeiend kon zijn. Verplicht op dieet dus! Als straks het moment is gekomen dat de kiezen eruit gaan, word ik zelfs voorzien van huisgemaakte soep.

Ik merk dat ik niet de enige ben die onzeker is. Sommigen hebben een beugel gehad en stellen mij gerust. Anderen zijn ook onzeker en delen hun verhaal. Ik kom in een andere wereld van gespreksonderwerp terecht. De week is voorbij. De beugel begint te wennen. Een klein beetje dan.. Ik weet waar ik het voor doe en de goede moed is weer terug. Nog even doorbijten in februari, dan is het ergste achter de rug. Ik heb alweer zin in de lente!

Passion on my mind

Altijd heb ik zoveel verschillende passies gehad, maar nooit ben ik ergens heel diep op ingegaan. Leuk is wel dat je altijd met iedereen een gespreksonderwerp hebt.

Vroeger heb ik een flink aantal jaren op stijldansen gezeten en ook wedstrijden meegedaan. Dansen is echt het leukste dat er is en doet je alles vergeten. Echter is er een partner voor nodig. Zodoende ben ik meerdere stijlen gaan proberen. Eerst maar eens hiphop, house, streetdance, sha'bam en toen gogo-dance. Ik voel me vaak een beetje lomp op de dansvloer, vooral ook omdat ik train met mensen die het al jaren doen. Logisch dat zij er goed in zijn en ik nog opzoek ben naar de juiste "feeling". Toch inspireren zij mij om door te zetten. De enige manier om het te leren is gewoon doen. Ik ben altijd heel gelukkig na een heerlijke dansles en merk dat het steeds beter gaat.

Muziek is ook zoiets. Ik kan niet zonder. Het zorgt voor verhalen en brengt gevoelens met zich mee. Verder vind ik fotografie interessant en tekenen, schilderen, interieur styling, de magie van de natuur, de italiaanse taal en reizen. Oh en dan is nog eten. Ik hou van koken, mooie wijntjes, cocktails, heerlijke thee en koffie. Tjah koffie. Dit is de tijd om te verdiepen. Na lang op zoek te zijn geweest naar wat ik nu echt wil, is daar het antwoord. Een barista worden en een goede ook!

Mijn koffie kennis blijkt nog niet zo slecht te zijn, maar er is nog zoveel te ontdekken. Beginnen bij het begin is het beste. Ik ben in een fantastisch team terecht gekomen van gepassioneerde baristi. In december heb ik mijn eerste latte art training gekregen van de latte art kampioene van 2011 en laatst ook een basis barista training. Zeker leuk om erbij aanwezig te mogen zijn. Ook heeft een vriend van mij laatst een espresso bar geopend. Het is erg fijn om zo steeds vaker en op meerdere manieren met de koffiewereld in aanraking te komen. Erg dankbaar ook dat deze talenten hun informatie met mij willen delen.

Genieten is ook iets wat ik graag doe. Ik probeer echt stil te staan bij de mooie momenten die ik beleef met bijzondere mensen, de gesprekken die ik voer, de smaak van eten en drinken, de tekeningen die de lucht elke dag anders maakt en zo nog kan ik nog wel even doorgaan. Geniet elke dag en vooral van de kleine dingen in het leven. Iedereen doet dit op zijn eigen manier. Bedenk voor jezelf waar je gelukkig van wordt en geniet met je volle aandacht. Het zal je energie opleveren. Het maakt je bijzonder.

Happy new year..

Tradities, Ik hou er van. Het zorgt ervoor dat de wereld er toch net even anders uit komt te zien. Die afwisseling vind ik toch wel prettig. Opeens zijn er weer pepernoten, oliebollen en paaseitjes. Het zijn allang geen beladen christelijke feesten meer. Toch doen sommige er nog moeilijk over. Hoe vaak ik het woord "verplichting" voorbij hoor komen. Ik wil die mensen toch echt even op het hart drukken dat er zoiets bestaat als een keuze. Je kiest ervoor om de feestdagen door te brengen met de mensen waar je van houd en graag bij in gezeldschap bent. Dit maakt het een fijne tijd om op terug te kijken. Zoals ik dat ook wederom kan doen. Overigens geniet ik het hele jaar door van het leven en spendeer ik mijn vrije dagen zoveel mogelijk met mijn loved ones. Daar heb ik geen tradities voor nodig.

Ik hou de tradities overigens wel luchtig en misschien dat ze daarom zo leuk zijn (en blijven). Goede voornemens bijvoorbeeld doe ik niet aan mee. Onzin om te wachten met een afspraak aan jezelf.

Nog zoiets leuks aan tradities. Het brengt de mens bij elkaar. We hebben de perfecte openingszin om een vreemde aan te spreken. We zijn namelijk met hetzelfde bezig op dat moment. Dit brengt me weer bij het delen van passies. Je vormt jezelf aan de hand van je passies en die zorgen er weer voor dat je in aanraking komt met personen die met hetzelfde bezig zijn. Zo heb je een raakvlak en leer je meer van de ander. Een soort van overlapping van passies. Het zorgt voor een bredere kijk op de wereld. Laten we delen..

Keep the passion burning!

Being the best version of myself

Als ik iets geleerd heb de afgelopen 2 jaren is het dat wel. Laten we de draad weer eens oppakken met een mooie blog. Laaste keer was het tijdperk Hyves (herinnert u zich die nog?) en tegenwoordig maak ik gebruik van het heuse pen en papier in de vorm van een klein schattig "lief" boekje. Ruim een jaar geleden besefte ik dat er zoveel goeds  in mijn leven gebeurde. Deze kostbare momenten moesten absoluut een aandenken hebben, dus besloot ik dit te verwerken in dat eerder genoemde boekje. Hij slingert heerlijk rond in mijn woonkamer. De woonkamer waar ik een echt thuis van heb weten te maken. De ruimte die gevuld wordt met heerlijke muziek. De plek om mooie gesprekken te voeren, te dansen, lekker te eten en drinken, films te kijken en vooral om je op je gemak te voelen..

Afgelopen jaar is er weer veel gebeurd. De focus ligt voor mij alleen maar op de fijne tijden en vooral de knopen die zijn door gehakt. Ik blijf mijzelf omringen met de meest fantastische personen. Zij inspireren mij, stuk voor stuk. En ieder op hun eigen manier. Zonder dat ze het doorhebben. Zo kreeg ik de gedachte niet meer uit mijn hoofd om dieper in te gaan op koffie. Het welbekende halleluja moment. Dit uitte zich in de totale beleving van het malen, bereiden en uiteraard proeven van een perfecte espresso. En wat er in die espresso kop gebeurde op het moment dat de maling perfect was... Ik moet Barista worden. Dit gaat me hoe dan ook lukken. Het gaat me ook zeker mooie tijden opbrengen. We zien waar het schip strand, maar damn.. wat zal het een mooi strand zijn!

Italiaans leren is ook iets wat al jaren op mijn lijstje staat. Toch komt het er dan nooit van. Stom dat we altijd zo goed weten te vertellen wat we willen, maar het dan vervolgens niet doen of afschuiven op de toekomst. Ooit. Laten we afspreken dat we hier geen "n" voor gaan zetten. Vanaf Januari gaat de cursus van start... ;-)

Dan nog zo een punt. Toch lichtelijk een gevoelig onderwerp, maar daar heb ik mij over heen gezet. Het nemen van een beugel. Om het geheel realistisch te maken, heb ik met mijzelf afgesproken dit voor mijn 30ste in orde te maken. Ik wil dan ook een fotoshoot. Om vast te leggen dat ik iets heb overwonnen. Morgen gaat het plan van aanpak besproken worden. Ik vind het eng. Moet er gewoon even doorheen...